vendredi 29 juillet 2011

Η γιορτη του καλοκαιριου.




280206
Προχωρω μεσα στον ελαιωνα με κατευθυνση προς τη θαλασσα. Τη βλεπω πρασινη και μπλε να κυματιζει διπλα στα θεορατα πλατανια που θροϊζουν στον ανεμο. Προχωρωντας ανατολικα φθανω στο χωριο Καραβομυλος οπου μαινεται η γιορτη του καλοκαιριου. Ακουγεται μουσικη απο πολλα μπουζουκια. Η ορχηστρα εχει την πλατη προς τη θαλασσα. Βλεπω τις πλατες των μουσικων και τμημα απο τα οργανα καθως παιζουν ενα ζωηρο, χαρουμενο ρυθμο. Ειναι ενα μενουετο για μαντολινο του Μπετοβεν. Θελω να μετρησω τα μπουζουκια αλλα απο το μερος οπου βρισκομαι, διπλα στη θαλασσα, ειναι αδυνατον να δω ολους τους οργανοπαικτες. Τα χερια του μαεστρου, κινουνται με γρηγορες ευλιγιστες κινησεις.
Ποιος καταφερε να συγκεντρωσει τοσα οργανα;
Κανωντας εναν προχειρο υπολογισμο βρισκω πως ειναι περισσοτερα απο εκατο μπουζουκια.
Συναντω τον Αλεκο Μακαρενκο, δεχεται να με συνοδευσει στη Στυλιδα. Φθανουμε στο Κοκκινοχωμα, βλεπουμε νοτια τη θαλασσα να κυματιζει με μικρα αφρισμενα κυματα. Ενας αγνωστος ανδρας μου προτεινει ν΄αγορασω ενα αυτοκινητο, το εχει στο σπιτι του, προς το παρον μας δινει μια πλαστικη κασελα, εχει μεσα εργαλεια. Αφηνει την κασελα στο πεζοδρομιο, μπροστα στο καφενειο.
Λεω στον Αλεκο : δεν ειναι φρονιμο να αφησουμε το κιβωτιο εκει, μπορει να μας το κλεψουν ή να κλεψουν τα εργαλεια.
Ο τυπος μας καλει να δουμε το αυτοκινητο. Βαδιζουμε ανατολικα κατω απο τα πευκακια. Φθανουμε στην ακρη της πολης. Εκει γινεται παζαρι με την ευκαιρεια της γιορτης του καλοκαιριου, κι ενω οι πωλητες εχουν στρωσει προχειρους παγκους στο πεζοδρομιο, διαλαλουν τα εμπορευματα, ακουμε τα μπουζουκια, ξαναρχιζουν εναν ζωηροτερο ρυθμο. Η μητερα του τυπου που θελει να μας πουλησει το αυτοκινητο, επιστρεφει απο τη λειτουργια, φωναζει νευριασμενη εναντιον των υπαιθριων πωλητων, εχουν καταλαβει το πεζοδρομιο μπροστα στο σπιτι της, εμποδιζουν την εξοδο του οχηματος, προκειται να εξελθει εντος ολιγου, αφου επιτελους ο γιος της καταφερε να βρει αγοραστη. Οντως στην αυλη του σπιτιου, πισω απο την αυλοπορτα, βλεπουμε ενα οχημα. Αλλοτε ηταν αυτοκινητο, αλλα η τωρινη του κατασταση ειναι διαφορετικη. Ειχε υποστει τροποποιησεις, ωστε μοιαζει με αυτοκινουμενο καροτσι, καμπριολε, ομοιο με παιδικο παιγνιδι.
Ο Αλεκος μου λεει : ο τυπος θελει να μας εξαπατησει.
Συμφωνω μαζι του, δεν ειναι φρονιμο να αγορασουμε αυτο το οχημα.
Φευγουμε προς το λιμανι. βλεπουμε απο ψηλα την ορχηστρα, παιζει στην προβλητα, εναν ρυθμο γρηγορο, ζωηρο, χαρουμενο, με πολλαπλες παραλλαγες. Κατεβαινοντας τους κατηφορικους δρομους προς τη λεωφορο Φαλαρων, ακουμε τα χειροκροτηματα, τα σφυρηγματα, και τις ιαχες του πολυχρωμου πληθους : Ελα Τσιτσανη!!!



Aucun commentaire: