samedi 10 décembre 2011

ΘΑΝΟΣ ΦΩΣΚΑΡΙΝΗΣ, ΑΘΕΛΑ ΜΟΥ, Ποιηματα, ΕΡΙΦΥΛΗ, ΑΘΗΝΑ 2004

ΡΟΒΙΝΣΩΝ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΣ

είμ΄άνθρωπος καλόβολος, νομοταγής και σε θεό πιστεύω
και στο διάβολο
ουδείς με γνωρίζει με ψάχνει ο κανένας
τρέφομαι μονάχα σαν λυπάμαι
(δυστυχώς συχνά : τρεις φορές τη μέρα)
στραγάλια, σπόρια, φιστίκια, τσιπς, αμύγδαλα ωμά
πίνω ακατάσχετα λίτρα κόκα κόλα
παίρνω μετά σοκολάτες καραμέλες του βήχα
ξανά στραγάλια, σπόρια, τσιπς, αμύγδαλα ωμά
τις νύχτες αραιά και πού να φάω κάνα γιαούρτι ή σουβλάκι
(διχως κρέας-είναι βαρύ φοβάμαι)
όχι δεν υποπτεύομαι τροφές μπασταρδεμένες
τα μεταλαγμένα όνειρα, τα λόγια ή τα φθαρμένα παλίμψηστα
είναι που με τρομάζουνε προπάντων
δε συμμετέχω σε διαδηλώσεις, διαμαρτυρίες, επιθέσεις με μολότωφ
τ΄απαγορεύει ο γιατρός για το φλεβίτη
ώρες κοιτάω τα ριάλιτι, απαντώ και στα τηλεπαιχνίδια
μαζεύω σταυρόλεξα εφημερίδων ή περιοδικών
για τις δύσκολες μέρες που είναι να ΄ρθουν
επιβαρύνω όσο γίνεται λιγότερο τη γη
αποφεύγω δεν θέλω να βλέπω καθόλου τις ειδήσεις
γιατί τα μάτια μου θολώνουν πέφτουν
φοβάμαι μην τα πατήσω και γλιστρήσω Απέναντι
είμ΄άνθρωπος καλόβολος νομοταγής
χρήσιμος κι αβλαβής μαζί, αν θέλετε Κύριε μη με σκοτώνετε
άλλο


21/04/03

Aucun commentaire: