vendredi 30 décembre 2011

Η Βασιλοπιτα, θρησκευτικη διαδικασια, προδρομος της δημοκρατιας.

Η Βασιλοπιτα φαινεται να ειναι μια απο τις αρχαιοτερες θρησκευτικες διαδικασιες. Εχει σχεση με την ανθρωποθυσια και την τελετουργικη ανθρωποφαγια ως λατρεια της Σεληνης που ηταν μια απο τις αρχαιοτερες θρησκειες στον ελλαδικο χωρο και στην περιοχη της Μεσογειου. Η προελευση της χανεται στα βαθη του χρονου. Φαινεται πως αναπτυχθηκε στην περιοδο της μητριαρχικης κοινωνιας αλλα μπορει να υπηρχε ως διαδικασια εκλογης απο πολυ παλιοτερα οταν στη Μεσογειο και στον προελλαδικο χωρο η σημαντικωτερη θρησκεια ηταν η λατρεια ζωων και πτηνων οπως το αλογο, ο ταυρος, ο χοιρος, η κουκουβαγια, ο κουκος και αλλα, ως αναπαρασταση της Σεληνης, στα οποια οι ανθρωποι προσφεραν θυσιες.
Απο τις δημοσιευσεις ειδικων μελετητων μπορουμε να κανουμε την υποθεση πως ειναι μια τελετουργια που αναπτυχθηκε μετα απο αυτην του αγωνα δρομου για την εκλογη της ιερειας του ναου της Σεληνης και που ειναι ο προδρομος των Ολυμπιακων αγωνων.
Η Βασιλοπιτα ειναι μια διαδικασια εκλογης του ιερου Βασιλια και του αντικαταστατη του, (το alter ego), με κληρο. Τα αρσενικα μελη της κοινωνικης ομαδος συμμετειχαν στην εκλογη τρωγοντας τμημα του γλυκου που περιειχε ενα κουκι.
Ο ιερος Βασιλιας συμμετειχε σε τελετουργικη ενωση με την ιερεια του ναου της Σεληνης και η διαρκεια της βασιλειας του ηταν δωδεκα μηνες. Ο ιερος Βασιλιας ειχε ολα τα προνομια, ειχε το ελευθερο να κανει οτι ηθελε και δεχοταν πολλαπλες προτροπες να κανει απαγορευμενες πραξεις οπως αιμομιξια, αναλωση του ιερου ζωου κλπ... 
Τοτε οι πραξεις του γινονταν το εναυσμα για τις κατηγοριες και την καταδικη του σε θανατο με αγριο τροπο. Η θυσια του γινοταν τον εβδομο μηνα της βασιλειας του.Τον θανατωναν γυναικες που ειχαν αναλωσει παραισθησιογονα μανηταρια ή τον εσπρωχναν να πεσει στον γκρεμο ή τον εριχναν ζωντανο στην πυρα ή τα μελη του ανδρος ηταν δεμενα σε τεσσερα αλογα που το καθ΄ενα τραβαγε με δυναμη σε αντιθετη κατευθυνση και με αλλους τροπους που προκαλουσαν τρομο και φοβο στους θεατες. Στους επομενους μηνες βασιλευε ο αντικαταστατης του,το alter ego, ο οποιος θυσιαζοταν με τον ερχομο του χιεμωνα. Αμεσως μετα γινοταν η εκλογη του νεου Βασιλια με τη διαδικασια της βασιλοπιτας. Οι θυσίες γίνονται για να εξασφαλιστεί η γονιμότητα της γης, των γυναικών και των ζώων αλλά και για να απομακρυνθεί το μίασμα που ήταν το αποτέλεσμα κακών πράξεων.
Οι ηρωες των ελληνικων μυθων οπως ο Οιδιπους, ο Ηρακλης, ο Θησεας, ο Ιασων, ο Οδυσσεας, ο Αγαμεμνων και αλλοι θεωρουνται απο πολλους μελετητες ως παραλλαγες της θρησκειας των γραικων που ειναι η λατρεια της γραιας Σεληνης (Πανσεληνος) με τις τρεις φασεις που αντιστοιχουν στις τρεις φασεις της ανθρωπινης ζωης : παιδι, ενηλικας, γερος και στην τριαδικη εννοια της θεοτητος.
Πιθανον η διαδικασια της Βασιλοπιτας να ειναι το πρωτο εκλογικο πολιτικο συστημα στην ιστορια της ανθρωποτητος. Πολιτικο με την πρωτη εννοια του ορου, αφου προκειται για διαδικασια οργανωμενης ομαδος ανθρωπων.
Η ιδιοτητα του ιερου Βασιλια δεν ηταν κληρονομικη γι΄αυτο επρεπε να βρεθει ενα ανοθευτο εκλογικο συστημα.
Με την εξελιξη της θρησκειας η θυσια πηρε συμβολικο χαρακτηρα αφου αφομοιωθηκαν επιδρασεις Αιγυπτιακων,  Περσικων και Ινδικων δοξασιων.
Οι Πατερες της Εκκλησιας εισηγαγαν τη Βασιλοπιτα ως εθιμο στη λατρεια του Χριστιανισμου. Ο Χριστος ως ιερος Βασιλιας θυσιαζεται ως Θεος Σωτηρ των ανθρωπων ενω συγχρονως γιορταζοντας τον θανατο του, στο Μυστικο Δειπνο, προτρεπει τους μαθητες του να εκτελουν πλεον συμβολικη θυσια και ανθρωποφαγια με αρτο και οινο.
Στη συγχρονη εποχη η διαδικασια της Βασιλοπιτας γινεται στις περιοχες της γης οπου ο Χριστιανισμος πλειοψηφει ως θρησκεια. Στη Γαλλια που ειναι το κατ΄εξοχην "λαϊκο" κρατος ειναι ενα εθιμο που το τηρει,  με γαστρονομικο "φανατισμο", η πλειοψηφεια του πληθυσμου σε οικογενειακο, επαγγελματικο και πολιτικο επιπεδο, χωρις να γνωριζει την εννοια και την προελευση του.
Το γλυκο που παρασκευαζουν οι γαλλοι ζαχαροπλαστες ειναι, κατα τη γνωμη μου, αντιπροσωπευτικο της παναρχαιας τελετουργιας αφου εχει ακριβως το σχημα και το χρωμα της πανσεληνου.



Αν θελετε να διαβασετε περισσοτερα :
Robert GRAVES : Οι Ελληνικοι μυθοι.
Robert GAVES, Raphael PATAI : Οι Εβραϊκοι μυθοι.
Gilbert MURRAY : Πεντε σταδια της Ελληνικης θρησκειας.
James FRAZER : Ο χρυσος κλωνος.
F. NIETZSCHE : Η γεννηση της τραγωδιας.
S. FREUD : Τοτεμ και Ταμπου.
René GIRARD : La violence et le sacré, (Η Βια και το Ιερο).

Aucun commentaire: