dimanche 27 mai 2012

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ. Πινακιον Νο 041229




Είμαστε δυό, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι δεκατρείς… Τραγουδώ το εμβατήριο του Μίκυ Θεοδωράκη, βγαίνοντας από τον κινηματογράφο Αίγλη στην κεντρική πλατεία Στυλίδος. 
Λέω : θα ξαναγράψω το σενάριο της ταινίας.
Είμαστε δυό, είμαστε τρεις…, με γρήγορα πλάνα η πλατεία γεμίζει διαδηλωτές. Είμαστε χίλιοι δεκατρείς μαχητές στο δρόμο που χάραξε ο Οκτώβρης. 
Στην κεντρική πλατεία Στυλίδος ένας φοιτητής με γενειάδα, μακριά μαλλιά και χακί χιτώνιο σαν αυτό του Τσέ, δικάζει τους πολίτες, είναι εχθροί της επανάστασης. Τους συνέλαβαν στη διαδήλωση. Τους δικάζει και τους καταδικάζει σε θάνατο. ΄Ενας-΄ενας περνούν μπροστά από το εκτελεστικό απόσπασμα, βόρεια από τη ροτόντα της Παναγίας. Τους στήνουν στον τοίχο δίπλα στον κινηματογράφο Αίγλη. Καθώς ο δήμιος ετοιμάζεται να καλύψει το προσωπό τους με μαύρη κουκούλα, οι μελοθάνατοι βλέπουν, στο βάθος νοτιοανατολικά, τη θάλασσα να κυματίζει και ένα χαμόγελο ελπίδας ζωγραφίζεται στα μάτια τους. LA REVOLUTION! (Λα ρεβολουθιόν. Η Επανάσταση.  Με την προφορά της Κούβας).
Ξυπνώ έχοντας στη σκέψη έναν σκοπό του Μάνου Χατζηδάκι : Τα παιδιά κάτω στον κάμπο…




Aucun commentaire: