dimanche 17 juin 2012

Στυλιδα. Καλοκαιρι 1972.


080612

Σαράντα χρόνια πριν, καλοκαίρι 1972. Ο πατέρας μου με οδηγεί με το ζόρι στη Στυλίδα να κάνω φροντιστήριο μαθηματικών στον Απόστολο Πολύμερο. Αμφιβάλλει για τις ικανοτητές μου να περάσω στις εισαγωγικές εξετάσεις του Γυμνασίου. Μένω στο θείο μου το Φάνη στον Συνοικισμό. Είναι μόνος του, εργάζεται στο ξυλουργείο του Κοντογιάννη. Η θεία μου, ο γιός τους και η μικρότερη αδερφή της έχουν πάει διακοπές στα  Τρίκαλα στη μεγαλύτερη αδερφή τους.
Εμένα μου λείπει η μάνα μου.
Το μεσημέρι τρώμε στο σπίτι, μαγειρεύει ο θείος μου. Το βράδυ στο εστιατόριο του Ζαχαρία Λογοθετίδη πριν ή μετά την κινηματογραφική ταινία στην υπαίθρια "Αίγλη", φάτσα στο λιμάνι. Θυμάμαι τον πρώτο μου Τζεϊμς Μποντ του οποίου είμαι ο σωσίας. Εξ ου κι ένα από τα παρατσούκλια μου : 007
Την τελευταία εβδομάδα πριν από τις εξετάσεις η θεία μου έρχεται με τις αδερφές της να κάνουν μπάνια στο Μαλιακό. Πηγαίνουμε το πρωί, όλοι μαζί, δέκα λεπτά ποδαρόδρομο μέχρι τη Βασιλική, περνάμε μέσα από τις ελιές και τις γραμμές του τραίνου.
Θα θυμάμαι το τελευταίο μπάνιο, την επομένη αρχίζουν οι εξετάσεις.
Η θεία μου με τις αδερφές της παιγνιδίζουν στην αμμουδιά, ώριμες σαρανταπεντάρες με πλαδαρούς μηρούς και κοιλιές αλλοιωμένες από καισαρικές τομές.
Δίπλα οι καλλονές της Στυλίδος με κίτρινο μπικίνι, σφαιροειδείς γλουτούς και ολοστρόγγυλα βυζιά σαν ώριμα πεπόνια.
Η θάλασσα πράσινη και μπλε, ήρεμη σαν λάδι.
Βυθίζομαι στην άλμη, ζώντας με την νοσταλγία του μελλοντός μου.






Aucun commentaire: