dimanche 1 juillet 2012

Λεωφορος Φαλαρων. Πινακιον 220894


220894

Περιμενουμε στη Στυλιδα. Η λεωφορος Φαλαρων μοιαζει με πιστα αεροδρομιου με δυο παραλληλους διαδρομους σαν αυτοκινητοδρομος ταχειας κυκλοφοριας. 
Ο πατερας μου, η μητερα μου, ο αδερφος μου κι εγω. 
Ειμαστε στην Τουλουζη, περιμενουμε να ερθει το αεροπλανο, να παμε στο Παρισι. 
Σκεφτομαι πως ενα αεροπλανο των τακτικων γραμμων δε θα μπορουσε να προσγειωθει σε αυτον το διαδρομο. 
Απο το βορρα ερχεται ενα κοκκινο, μικρο, ιδιωτικο αεροπλανο, πλησιαζει να προσγειωθει, πεταει ορθιο, με τη μυτη υψωμενη και κατακορυφη. Ανεβαινουμε στα φτερα. Το αεροπλανο ξεκιναει σαν λεωφορειο μεσα στον αυτοκινητοδρομο, σιγα-σιγα, μετα στριβει βορεια. Ανησυχω, κρυωνω. 
Ο αδερφος μου λεει : μολις φθασουμε στο πρακτορειο θα κατεβουμε απο μια σκαλα, να μπουμε στο εσωτερικο του αεροπλανου. 
Δεν ειναι αεροπλανο, αλλα ενα μεγαλο πλαστικο παιγνιδι. Ανεβαινει το υψωμα πανω απο τη Στυλιδα, στριβει ανατολικα, να πεταξει σαν πουλι πανω απο το δασος των ελαιων. Περιμενω ν΄ακουσω το θορυβο απο τις τουρμπινες, αλλα τιποτα δεν συμβαινει. Το αεροπλανο παραμενει ακινητο. Βλεπουμε τον ροδινο δισκο του ηλιου, ανατελει πανω απο τον ασημενιο ελαιωνα.

Aucun commentaire: