jeudi 6 décembre 2012

Γιαννης Θραπας. Προσκλητηριον ερωτικης φυγης,


Το ονειρο που μας τυλιγει
τοσοδα μικρο,

τα κλαδια των ανεμων λυγιζουν
μα κυττουνε - παντα τον ουρανο
                      που μας τρομαζει



Εχεις πολλους ηρωες να κουβαλησεις
                                    μαζι σου
θυμαμαι την υγρη φωλια
                                   της εγκαταλειψης
-ειπες - στον διπλανο συντροφο
την ωρα που


 πεθανε κυτταζοντας τ΄αστερια.

Εμεινε και ο νους, ο ανθρωπινος να συλλογαται
πως γεννιεται, ζει και πεθαινει
με τα δυο του χερια αδειανα
και στοιβαγμενα στους δικους του διαδρομους

Κι επειτα χαιρετας - τα αδιαφορα σημεια
- της δικης μας πορειας.



Aucun commentaire: