dimanche 30 décembre 2012

Τελετουργία.

080320

Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου σου Κύριε, η της Τριάδος εφανερώθη προσκύνησις, τού γάρ Γεννήτορος η φωνή προσεμαρτύρει σοι, αγαπητόν σε Υιόν ονομάζουσα,...
Μετά τον αγιασμό των υδάτων τρώμε κοτόπουλο με ρύζι αυγολέμονο. Ο πατέρας μου κόβει τη βασιλόπιτα. Ευλογεί το πρώτο κομμάτι, μου το δίνει. Βρίσκω το φλουρί. 
Μου βάζει στο κεφάλι μιά χρυσή κορώνα.
Ο πατέρας ανεβαίνει στο ξύλινο μπαλκόνι. 
Λέει : « Ένα σμήνος κοράκια μαζεύτηκε στον ελαιώνα. Θα μας φάνε τις ελιές.»
Απορεί, πως μαζεύτηκαν τόσα πολλά ιερά πτηνά του Απόλλωνος;
Με στέλνει να δω τι γίνεται. 
΄Εχω ακόμη την κορώνα στο κεφάλι όταν φθάνω στο κτήμα μας στα Σχοίνα. Πενήντα γυναίκες, ντυμένες σαν καλόγριες, κάθονται χάμω, μέσα στην πυκνή ομίχλη, τρώγουν ρόδινες μπανάνες. Αρχηγός τους είναι μιά σαραντάρα με ωραίο πρόσωπο, μοιάζει με τη Σαλώμη. 
Λέει : «Είμαστε νομαδικός λαός. Λατρεύουμε την αιώνια επιστροφή. ΄Ηρθες μόνος σου. ΄Ετσι είναι το έθιμο.»
Παράμερα, κάτω απ΄τις γέρικες ελιές, διακρίνω τις φιγούρες δύο ηλικιωμένων. Ο ένας έχει απεριποίητη γενειάδα, φοράει σκούφο ιερομόναχου και μιά λερή κουρελιασμένη πατατούκα. Ο άλλος έχει καλοψαλιδισμένη γενειάδα, φοράει ημίψηλο καπέλο και κάτω από τη γκρίζα ρεδιγκότα μιά λευκή καμιζόλα ψυχιατρικού ασύλου. Με κοιτάζουν σαν να είναι σκιές. Μου θυμίζουν τον Γεώργιο Βιζυηνό και τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη.
Τρεις γριές με συλλαμβάνουν. Δεν αντιστέκομαι. Τρυφερά με οδηγούν μπροστά στην ιέρεια αρχηγό. Δίπλα της βράζει μιά χύτρα. Περιέχει οίνον, ύδωρ, άρτον και αμανίτες panaeoleus papilionaceus. Μου δίνει να μεταλάβω. ΄Ολες οι γυναίκες  μεταλαμβάνουν.
Μου αφαιρούν τα ενδύματα. Γυμνό με δένουν σε πάσσαλο, στο κέντρο του καταυλισμού. Δεκατρείς γυμνές γυναίκες χορεύουν γύρω μου. ΄Ερχονται μία-μία και θέτουν τα κοχλάζοντα αιδοία τους στο προσωπό μου. Η οσμή του βακαλάου μου προκαλή στύση. 
Ακούω την ιέρεια αρχηγό. Διαβάζει ευχή για την παραγωγή σπέρματος.
΄Ολες μαζί κάνουν προσευχή :

Βασιλεύ ουράνιε, παράκλητε, το πνεύμα της αληθείας, ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών, ο θησαυρός των αγαθών και ζωής χορηγός, ελθέ και σκήνωσον εν ημίν και καθάρισον ημάς από πάσης κηλίδος και σώσον αγαθέ τας ψυχάς ημών.

Η μουσική των κυμβάλων δυναμώνει. Λέω : «Πατέρα γιατί μ΄έστειλες εδώ;»
Οι γυναίκες σε κατάσταση ιερής μέθης γυρίζουν γύρω μου. Θα με θυσιάσουν, θα φάνε το σώμα μου, θα πιούν το αίμα μου. 
Με φλογισμένα μάτια χορεύουν τελετουργικά και ρυθμικά κοάζουν : θ΄αναστηθείς..., θ΄αναστηθείς...