samedi 18 mai 2013

Στον ελαιωνα Στυλιδος


170513

Ο Αλεκος Μακαρενκο κι εγω, ακομη μαθητες Γυμνασιου, κατεβαινουμε απο το λεωφορειο στη σταση Αγιος Νικολαος Στυλιδος. Πρεπει να βαδισουμε τεσσερα χιλιομετρα μεχρι το χωριο. Προχωρωντας μεσα στα ελαιοπεριβολα βλεπουμε μπροστα μας πολλες λευκες τεντες, παραπηγματα, για δεξιωση.
Εχουν ερθει οι Κινεζοι με τον προεδρο τους αυτοπροσωπως. Προκειται ν΄αγορασουν τον ελαιωνα Στυλιδος. Αυτοι θα μας σωσουν απο τα χρεη.
Κι ενω ακουγεται μουσικη υποκρουση απο μπουζουκια το αγημα των τσολιαδων χορευει συρτακι. Ενας-ενας οι ιδιοκτητες, με δακρυσμενα ματια και ευγνωμοσυνη, υπογραφουν τα συμβολαια, χαιρετουν εγκαρδια τον Κινεζο ηγεμονα πριν κατευθυνθουν στα στρωμενα τραπεζια για το ποτηρι της φιλιας. Αναπολουν με συγκινηση τα χρονια της παρ΄αυτικα ηδονης, τα γλεντια, στα σκυλαδικα με μπαγλαμαδες και κλαρινα, στις υπαιθριες ντισκοτεκ φατσα στη θαλασσα.
Αιφνης τα μεγαφωνα αναγγελουν πως το μεταγωγικο διοροφο αεροπλανο που εφερνε τα δωρα των Κινεζων για τα παιδια των αγροτων δεν μπορει να προσγειωθει λογω τεχνικης βλαβης. Οι πιλοτοι εγκαταλειπουν το σκαφος στο τσακ πριν γκρεμοτσακιστουν. Δεν φορουν αλεξιπτωτα αλλα τους βλεπουμε να πεφτουν μαλακα στο εδαφος σαν ορνια που μυριστηκαν ψοφιμι.
Το αεροπλανο πεφτει με παταγο. Ο φιλος μου κι εγω τρεχουμε να κρυφτουμε. 
-Οχι πισω απο τους κορμους των γερικων ελαιων, λεει ο Αλεκος. Με παρασυρει γρηγορα στη ριζα ενος βραχου, διπλα στο ποταμι. 

Aucun commentaire: