vendredi 17 mai 2013

Γιαννης Θραπας. Διατριβη

Αυτή η κάμαρη
είναι που τρέχει
με τον εφιάλτη της νυχτιάς
σχεδόν μονάχη
και ελαφρώς κρύα
εκτός απ΄τις ανάσες
κουρτίνες κλειστές,
και το φώς να καίει ώρες
κυττούσα τα απλωμένα φύλλα
τις σκόρπιες σελίδες
ανοιχτών βιβλίων,
να μου φωνάζουν
"θα νικήσουμε".
Ψάχνωντας μιας άλλης πατρίδας
την πλάση.
Σαν προχωράς
πάνω στην επιφάνεια της χιονισμένης λίμνης
με τις παγωμένες ουλές,
το πιο επικίνδυνο σημείο
είναι τα τέλματά σου.
Το βήμα τώρα αργό
και κάπως ακέραιο
ώσπου να δείς την άσβυστη φλόγα
                                                  να καίει,
σ΄ένα τοπίο
που ολοένα σε προσκαλεί.
Χωρίς πλέον να σταματήσεις
σε δρόμους με σιωπή
τι άλλο απόμεινε να περιμένεις.

              Σεπτέμβρης 1990

Aucun commentaire: