vendredi 7 juin 2013

Γιαννης Θραπας. Ακολουθια εν πλω.

Προσπαθησα να μετρησω
το κλαμμα των περιστεριων
που τριγυρνουσαν σκορπισμενα
στην αυλη μου.
Ομως γυμνο το σκοταδι
κερνουσε τους ποιητες
ακομη ενα ποτηρι
κρυας βροχης του φεγγαριου.
Οταν κυττιοταν ο θεος μου
στα αδεια ματια
των σπασμενων γυαλιων
αρχιζε να ζει
το διωγμενο αισθημα
της αντιρησης
του συλλογισμου
της υποταγης.
Ερχονται τα χρονια
και φευγουν
πονανε οι μανες
χωρις πια να το φωναζουν.
Γεραζουν τα παιδια
και οι φωνες τους
δεν φτανουν,
την ραγισμενη μητρικη καρδια
κι΄ετσι δεν παιρνουν
καμμια απαντηση. 

                 Μαρτιος 1991

Aucun commentaire: