samedi 8 juin 2013

Στη λαϊκή αγορά


Θα μας θερίσει η πείνα άμα δεν δράσουμε εγκαίρως. Δεν έμεινε τίποτα για πούλημα. Εχουμε ακόμη λίγα βλίτα στον κήπο, μέχρι την Κυριακή φτάνουν να φάμε. Τότε μου έρχεται η ιδέα να πουλήσω τον σκύλο μου. Με το που το σκέφτηκα με πήραν τα δάκρυα.
-Ποιός θ΄αγοράσει τώρα σκύλο, λέει ο αδερφός μου.
-Δεν κατάλαβες, θα τον πουλήσω ψητό, σαν ερίφιο, αύριο στη λαϊκή.
Ο φουκαράκος δεν ξέρει τι τον περιμένει. Ερχεται παιχνιδιάρης με τη ρόδινη γλώσσα του εξέχουσα, μου γλείφει τα χέρια.
Τον πηγαίνω δήθεν παιγνιδίζοντας στην ανατολική άκρη του κήπου. Εχω το μαυρομάνικο μαχαίρι, καλά ακονισμένο, κρυμμένο στην τσέπη του παντελονιού. Ξαπλώνει μόνος του κάτω απο τις αμυγδαλιές, πιστεύει ακόμα στα παιγνίδια όπως παλιά. Κοιτάζει με απορία τα δακρυσμένα μάτια μου. Αποφάσισα να τον σφάξω όπως ο πατέρας μου τα κατσίκια. Στρέφω το κεφάλι του προς την ανατολή. Λέω το "Βασιλεύ ουράνιε", με το μαχαίρι κάνω το σημείο του σταυρού στο λαιμό του και με μια σταθερή κίνηση του κόβω το λαρύγγι. Το χώμα πίνει το αίμα με λαιμαργία...

Την Παρασκευή το πρωί φορτώνω τη γκρίζα ψησταριά στο κόκκινο Datsun. Πηγαίνω στη λαϊκή και ψήνω-δήθεν-το γδαρμένο κατσικάκι γάλακτος. Πετάγομαι δύο λεπτά στο αρτοποιείο να πάρω πέντε φραντζόλες ψωμί, ο φούρναρης δέχεται να μου τις πουλήσει με πίστωση. Επιστρέφοντας βλέπω δυο νεαρούς με μοτοσικλέτα. Εχουν πάρει τη σούβλα με το ψητό και φεύγουν επιταχυνοντας προς το Κοκκινόχωμα.
Βοήθεια, βοήθεια, κλέφτες! Φωνάζω απελπισμένος. Τρεις μπάτσοι φτάνουν τρέχοντας, τους βλέπω μπροστά στο σιδηροδρομικό σταθμό. Ομως οι κλέφτες απομακρύνονται συνέχεια, από μακριά βλέπω τη σούβλα μου με το ψητό σαν να είναι το δόρυ αρχαίου πολεμιστή καβάλα σε άλογο που καλπάζει.


Πρώτη δημοσίευση :
http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.anagnwstes&id=24926

Aucun commentaire: