mardi 29 octobre 2013

Γιάννης Θράπας. Ουρανού Ρύακες.

Σμήνος άγρυπνων πουλιών
λευκές αμοιβές - 
πεταγμένων κι άλματα, ακίνητων φρουρών
Μειδίαμα έγινε, το κάλος του κήπου
του ευωδιάζοντος
κι άνθιζαν τα ρόδα, σιωπηλά
- στους θιάσους των ηχηρών ρυακιών
Η άνοιξη διάχυτο φως σκορπούσε τ΄ουρανού
σ΄ένα όχλο, φωτεινών αστεριών
πλέκοντας τις χρυσοκέντητες γήινες κλωστές
μετρώντας τον φόβο της νυκτός
                                         ως το λυκαυγές


Το κατευόδιο δεν ονομάσθη
όραση του μέλλοντος - στην τέχνη
- ήτο όνυξ λέοντος
και ράμφος αρπακτικού πτηνού.

vendredi 18 octobre 2013

Θάνος Φωσκαρίνης. Φευγαλέο.

πώς να μας βλέπουν τ΄άστρα έτσι μικρούς κι ελάχιστους
από το χάος  της τροχιάς τους;
έκαστος ίχνος μια υποψία κίνησης
αόρατης στην άκρη του πλανήτη σχεδόν έξω του
μήπως και κάποια οδύνη τον βαφτίσει ρήμα

Από τη συλλογή ΧΟΥΣ, Εκδόσεις Οδός Πανός.