samedi 26 avril 2014

Jacques LACAN (ΖΑΚ ΛΑΚΑΝ)


210992

Το τοπίο μοιάζει με το πάρκο της Courneuve  στη γιορτή της Humanité. 
Είμαι φοιτητής,  βρίσκομαι σε ένα υπαίθριο αμφιθέατρο, δίνουμε εξετάσεις, κάθομαι δίπλα στην Ηβη. Τα θέματα είναι δύσκολα, προσπαθώ να  αντιγράψω από τους διπλανούς, έχουν κρυμμένα βιβλία. 
Στο βάθος, μπροστά στον πίνακα, είναι όρθιος ο Jacques Lacan, καπνίζει ένα ιταλικό πούρο κι  εξηγεί τα θέματα των εξετάσεων. 
Είναι απόγευμα, στο δρόμο παράλληλα στο αμφιθέατρο, βλέπω τη Λίζα, δεν φοράει εσώρουχα, κατουράει όρθια.
Βγαίνει μετά από μιά παρέα, έρχεται στο αμφιθέατρο, είναι χυμώδης, προχωρεί με φιλήδονες κινήσεις.
Πηγαίνω στο γραφείο, με κάλεσε ο Jacques Lacan, θέλει να μου προτείνει να μεταφράσω ένα άρθρο του στα ελληνικά, να το δημοσιεύσει σε επιστημονικό περιοδικό. Αναφέρω τα Ψυχιατρικά τετράδια και ένα άλλο, μιλώ για τον Ιχνευτή. Προτιμάει το δεύτερο, μου ζητά να του αφιερώσω τη μετάφραση. Η αφιέρωση να είναι στο Μύθο Jacques Lacan.
Το άρθρο είναι για την αυτόνομο Αντιγόνη και την αιμομικτική της επιθυμία.

mercredi 9 avril 2014

Θάνος Φωσκαρίνης. Οψώνια του Σαββάτου.

τι κι αν μεγάλωσα δεν παύω να ξεχνιέμαι
παιδί βολτάροντας
στην πίστα ενός πάρκιγκ μεγάλου σούπερ μάρκετ
μετρώντας τ΄ασημένια κόκαλα των καροτσιών
στα μαύρα τους ροδάκια έξω
τα μάτια των θεόρατων τιμών σε τζαμαρίες κολλημένα
η φίρμα τάχα μου σημαία τους ψηλά
τα ξένα γράμματα στις μακρόστενες ταμπέλες
καθώς οι καταναλωτές άρπαγες βγαίνοντας τρέχουν
ανύποπτοι που τα τρόφιμα με λαιμαργία κουβαλούνε
στις σακούλες φεύγοντας
ήδη τους έχουνε καταβροχθίσει εκείνα πρώτα

                                                       27/05/03

Από τη συλλογή ΑΘΕΛΑ ΜΟΥ, ΕΡΙΦΥΛΗ, ΑΘΗΝΑ 2004