mercredi 24 septembre 2014

Κλωνοποίηση


΄Ανυδρο. Ο χώρος μοιάζει με τον πρόναο στον ιερό ναό του Αγίου Δημητρίου. Υπάρχουν εκεί φυτά εσωτερικού χώρου. Βλέπω μικρά ζώα φαιού χρώματος άλλοτε να πηδούν σαν ακρίδες από κλώνο σε κλώνο και άλλοτε να πέφτουν στο χώμα σαν να είναι ψόφια, μετά ξαναζωντανεύουν και ξαναρχίζουν τα ίδια.
΄Ερχεται ο γιατρός Σαμουήλ Λαζενές, διευθυντής του κέντρου Βιολογικών Ερευνών. Μου δείχνει μιά νέα μέθοδο κλωνοποίησης των ζωντανών οργανισμών. Σε μια μεγάλη διαφανή λεκάνη ανακατεύει με το δεξί του χέρι μιά λευκή ουσία σαν να είναι λυωμένο χιόνι. Σε χρονικό διάστημα είκοσι δευτερολέπτων μιά θαλάσσια χελώνα εμφανίζεται, κολυμπάει μέσα στο υγρό που έχει πάρει χρώμα γάλακτος.
Η γυναίκα του γιατρού φθάνει από το σκοτεινό βάθος της εκκλησίας, με φωνές τρόμου ειδοποιεί τον συζυγό της ότι οι κλώνοι που ήταν κλεισμένοι στο υπόγειο κατάφεραν να διαφύγουν, έρχονται τώρα πολλοί μαζί οργισμένοι, διεκδικούν την ελευθερία τους.
Ο γιατρός μου ζητά να τον βοηθήσω να κλείσουμε τους κλώνους στην υπόγεια φυλακή που μοιάζει με ψυχιατρικό άσυλο. Μου αποκαλύπτει, εμπιστευτικά, ότι πρόκειται για ένα αποτυχημένο πρόγραμμα.
Τους σπρώχνουμε με φωνές σαν να είμαστε τσοπαναραίοι που σπρώχνουν αγέλη αιγοπροβάτων στο μαντρί. Είναι άντρες και γυναίκες κακομούτσουνοι, κλαίγοντας διαμαρτύρονται γιατί δεν γνώρισαν ποτέ τους γονείς τους.
Υποχωρούν στο σκοτεινό υπόγειο αλλά σε λίγο επανέρχονται, κάνουν αντεπίθεση, σπρώχνουν όλοι μαζί τον τοίχο του υπογείου. Ο τοίχος υποχωρεί, σαν να είναι φτιαγμένος από φελιζόλ. 
Φεύγουμε τρέχοντας. Ο γιατρός Λαζενές μου δίνει ένα πολυβόλο και δύο γεμιστήρες. 
Λέει : «Οχυρώσου στην πλατεία, φάτσα στην είσοδο της εκκλησίας. Να ρίχνεις εναντίον όλων ανεξερέτως, ακόμη κι αν με δεις να βγαίνω κι αν δεις τη μάνα σου, τον πατέρα σου, τον αδερφό σου ή και τον ίδιο σου τον εαυτό, να τους σκοτώσεις.» 


Aucun commentaire: