lundi 9 février 2015

ΦΕΣΤΙΒΑΛ


΄Ενα ζευγάρι νεαρών κινηματογραφιστών φθάνει στην υπηρεσία όπου εργαζόμουν στην παλιά αγορά στο Παρίσι. Σαν να εργάζομαι ακόμη εκεί, η προϊσταμένη είναι μαζί μου, υποδεχόμαστε το ζεύγος. Είναι κατάκοποι, μεταφέρουν στρατιωτικούς σάκκους, είναι οι αποσκευές τους. ΄Εφθασαν το μεσημέρι αεροπορικώς. Πρόκειται να συμμετάσχουν στο άτυπο φεστιβάλ ελληνικού κινηματογράφου που οργανώνει ο συλλογός μας σε συνεργασία με το Δήμο Παρισίων.
Οι δύο νέοι, είναι τόσο πολύ κουρασμένοι, ξαπλώνουν και κοιμούνται στους καναπέδες στην υποδοχή του ιδρύματος. Μου θυμίζουν την άφιξη μου πριν από τριάντα συναπτά έτη. Λέω στην προϊσταμένη να τους αφήσουμε ν΄αναπαυθούν, θα πάω μόνος μου να ετοιμάσω την αίθουσα προβολής. ΄Εχουν φέρει μαζί τους μιά αφίσσα από την ταινία «Ταξίδι στα Κύθηρα».
Βγαίνω στο δρόμο και κατευθυνόμενος προς τον κινηματογράφο διασχίζω την πλατεία κρατώντας την αφίσσα.
«Αφού εσένα σου αρέσει η «Αναπαράσταση» γιατί θέλεις να μιλήσεις για τα Κύθηρα», μου λέει ένας φαλακρός κύριος που βαδίζει δίπλα μου.
«Πως έφθασες εδώ;» τον ρωτώ.
«Δεν γινόταν να μην έρθω, πήρα ειδική άδεια σαρανταοκτάωρη.»
«Τα «Κύθηρα» έχουν ειδική αξία, επειδή μιλάς για συμφιλίωση, τώρα μας χρειάζεται όσο ποτέ, είναι επείγον.»
«Θέλω να έρθω στην εκδήλωση, να πω ένα τελευταίο αντίο στους θαυμαστές μου, δεν πρόλαβα», λέει ο σκηνοθέτης καθώς μπαίνουμε στην αίθουσα προβολής.
«Αυτό δεν γίνεται, όλοι θα δουν πως είσαι ίσκιος χωρίς σκιά, θα εξαγριωθούν, θα μας λυντσάρουν, εσένα δεν σε νοιάζει αλλά εγώ τι φταίω, δεν ήρθε ακόμα η ώρα μου. Γύρνα στην Περσεφόνη και μην πεις σε κανέναν πως σε άφησα να μπεις εδώ, δεν θέλω άλλα δικαστήρια.»
«Κάτσε να σου πω νέα από τους γονείς σου, σου στέλνουν συμβουλές και οδηγίες.»
«Πες τους χαιρετίσματα, ο καθένας στον τόπο του.»
«Δώσε μου τσιγάρο, έχεις ακόμη άφιλτρα;»
«Τώρα μόνο στριφτό», λέω και του δίνω την καπνοσακκούλα.
«Γουστάρω», λέει και στρίβει τσιγάρο με μαεστρία.
«Κράτα την όλη για το ταξίδι της επιστροφής.»
«΄Εχετε γειά», μου απαντάει και ανάβει την τσιγαριά.


Aucun commentaire: