samedi 9 avril 2016

Το φυλαχτό

΄Εφηβος στο Γυμνάσιο. Είμαι στα αποδυτήρια και η καθηγήτρια μαθηματικών, κάνει τώρα χρέη γυμνάστριας, μας μοιράζει τις στολές του ειδικού τμήματος αλεξιπτωτιστών. Θα συμμετάσχουμε σε μιά αποστολή υψηλού κινδύνου σε εχθρικό έδαφος για την απελευθέρωση των ομήρων. Ρωτώ την καθηγήτρια που είναι οι άλλες στολές για τη δική μας διμοιρία; Νευριασμένη μου πετά ένα σάκκο που περιέχει πτερύγια, πρέπει να τα φορέσουμε στα κάτω και στα άνω άκρα.
Τότε μπαίνει στα αποδυτήρια ο πατέρας μου, φανερά συγκινημένος με ασπάζεται και μου δίνει μιά μικρή δερμάτινη θήκη. Περιέχει ένα οικογενειακό φυλαχτό. Του το είχε δώσει ο πατέρας του όταν  το 1948 έφυγε κληρωτός στις τάξεις του Εθνικού Στρατού. Ο παπούς το είχε λάβει από τον πατέρα του προτού φύγει στην Μικρασιατική εκστρατεία.
Το βάζω στην αριστερή τσέπη της στολής, στο μέρος της καρδιάς.
Η καθηγήτρια δίνει το παράγγελμα και καθώς μιά κίτρινη λάμπα αναβοσβήνει, ανοίγει την πόρτα του αεροπλάνου. ΄Ενας-ένας οι μαχητές σαλτάρουμε στο κενό, πετάμε, σε ελεύθερη πτήση, σαν αετοί.


Aucun commentaire: