lundi 10 octobre 2016

Επαγγελματική εμπειρία

Το απόγευμα εργάζομαι στα εξωτερικά ιατρεία στο κέντρο της πόλεως. Βγαίνοντας στο δρόμο, μπροστα στο νοσοκομείο, κατευθύνομαι προς τη στάση. Στο στέγαστρο κοιτάζω τον πίνακα με το ωράριο διέλευσης του λεωφορείου και με μιά πλάγια ματιά μιά κομψή κυρία ντυμένη με ταγιέρ Channel, τα μαλιά της κότσο, εβδονηκοντούτις, κρατάει ένα κολονάτο ποτήρι γεμάτο κατά το ήμισι ενώ δίπλα της πάνω σε μιά μεγάλη βαλίτσα Louis Vuitton βλέπω μιά ανοιγμένη φιάλη καμπανίτου όπου σε μια πορτοκαλί ετικέτα διαβάζω Veuve Clicquot Ponsardin.
«Τι κοιτάς ρε μαλακοκαύλη, ο πούτσος σου βρωμάει σαν μπράσκα!», λέει η κομψή γραία μιλώντας σ΄εμένα.
Έκπληκτος από τη βιαιότητα των λόγων της, μένω άφωνος. Τότε έρχεται δίπλα μου η κοινωνική λειτουργός του ψυχιατρικού τμήματος και μου λέει εμπιστευτικά.
«Πρόκειται για μιά πρώην Τσατσά, επί σειράν ετών διατηρούσε μυστικό οίκο ανοχής όπου σύχναζαν υψηλά ιστάμενα πρόσωπα, είχε πελάτες υπουργούς, ανώτατα στελέχη του δημοσίου, δικαστές, διπλωμάτες, υψηλόβαθμους ιερωμένους, προέδρους και γενικούς διευθυντές μεγάλων επιχειρήσεων... Η αστυνομία την εντόπισε στην πόλη να περιφέρεται με δύο μεγάλες βαλίτσες πολυτελείας γεμάτες με χαρτονομίσματα των είκοσι ευρώ.»

Aucun commentaire: