mardi 27 juin 2017

Το νέο είδος των Ελλήνων


Ήρθε το νέο είδος των Ελλήνων και βγήκε διαταγή να συλληφθούν όλα τα άτομα των παλαιών.
Έχω μαζί μου τον γιό μου Αθανάσιο ενώ δεν ξέρω που είναι τα άλλα παιδιά. Θέλουμε να πάμε στο σταθμό του τρένου αλλά η οδός Βουργουνδίας είναι αποκλεισμένη από τα τρακτέρ των νέων αγροτών. 
Μπαίνουμε στην εκκλησία και από μιά καταπακτή κατεβαίνουμε στο υπόγειο, στην κρύπτη. Εκεί υπάρχει μιά σκάλα από λευκό μάρμαρο που οδηγεί στα έγκατα της γης. Σκέφτομαι ότι για να γλυτώσουμε καλύτερα να ζήσουμε σαν αρουραίοι όπως οι αρχαίοι στα πολύ παλιά τα χρόνια.
Προχωρούμε κατεβαίνοντας πολλούς ορόφους. Αίφνης ακούμε βήματα. Είναι παιδιά συμμαθητές του γιού μου. Τα χέρια τους είναι δεμένα με πλαστικές χειροπέδες.
«Σας έκαναν σκλάβους;» ρωτώ το πρώτο παιδί που φθάνει στο ύψος μας.
«Φύγετε γρήγορα, έρχεται η φρουρά», μου απαντά.
Κάνουμε όπισθεν και ασθμαίνοντες βγαίνουμε στην πλατεία όπου μπροστά στον καθεδρικό ναό σαν να γίνεται ένα θέαμα τσίρκου και βλέπω την Αστέρω με άλλα κορίτσια πίσω από τα σιδερένια κάγκελα κλουβιού και δίπλα τους τεμαχισμένα σώματα ανθρώπων.
«Φύγετε, μην κάθεστε εδώ, μου λέει η Αστέρω, εμάς τους παλιούς μας έχουν για τροφή των θηρίων του τσίρκου, τρέξτε να σωθείτε.»
«Που είναι τα παιδιά;»
«Πρόλαβαν κι έφυγαν στο δάσος, άκουσα τις φωνές τους ενώ κοιμόμουν, με σκουντούσαν να φύγουμε, αλλά νόμιζα πως ήταν όνειρο κι έτσι μ΄έπιασαν στον ύπνο.»
Φεύγουμε τροχάδην διασχίζοντας την πλατεία όπου ένα συμπαγές πλήθος παλαιών Ελλήνων με μάτια φλογισμένα βαδίζουν ρυθμικά σαν να συμμετέχουν σε σιωπηρή παρέλαση.
Κρατώ το χέρι του γιού μου και γλιστρώντας αναμεσά τους τρέχουμε με κατεύθυνση το δάσος απ΄όπου με μια αόρατη κλίμακα ανεβαίνουμε στο βράχο της Σελήνης.


Aucun commentaire: