vendredi 30 mars 2018

Νωρίς το πρωί*

Νοσοκομείο. Συναντώ τον Μπιλ στο διάδρομο του ψυχιατρικού τμήματος.
«Πώς πάει;»
«Έτσι κι έτσι;»
«Κοιμηθήκατε καλά;»
«Σχεδόν καθόλου.»
«Άσχημα όνειρα;»
«Ονειρεύτηκα το θάνατο.»
«Πώς ήταν;»
«Ήταν ζωντανός!»

*Αληθινός διάλογος




Aucun commentaire: